Τα Αγγλικά δεν πρέπει να είναι ποτέ το πρόβλημα για τη συμμετοχή σας στο Πρόγραμμα Erasmus+
Στα πρώτα μου ταξίδια στην Ευρώπη, παρατήρησα κάτι σημαντικό.
Πολλοί από τους εκπαιδευτικούς που ήταν μαζί μου, χωρίς πραγματικά να γνωρίζουν αγγλικά, ήταν πάντα η ψυχή και το κέντρο της συζήτησης.
Χρησιμοποιούσαν ό,τι λέξη ήξεραν, εκφράσεις, χειρονομίες και ό,τι άλλο μπορούσαν να εφεύρουν.
Κατάφερναν έτσι πάντα να συνεννοούνται, να απολαμβάνουν τη συζήτηση, να μαθαίνουν και να παίρνουν τα περισσότερα από όλους.
Οι υπόλοιποι, που σκέφτονταν ποιος χρόνος είναι κατάλληλος για αυτό που ήθελαν να διατυπώσουν, έχαναν τελικά όλη την επικοινωνία και την εμπειρία του ταξιδιού.
Σε πολλές συζητήσεις με εκπαιδευτικούς, το πρόβλημα της γνώσης της Αγγλικής γλώσσας ή της αυτοπεποίθησης στην αξιοποίησή της επανέρχεται ως ένας παράγοντας που τους αποτρέπει να ασχοληθούν με το Πρόγραμμα Erasmus+.
Δεν θα έπρεπε. Και καθόλου, μάλιστα.
Έχω ταξιδέψει σε ολόκληρη την Ευρώπη για εκπαιδεύσεις σχετικές με το Πρόγραμμα Erasmus+, παλαιότερα ως εκπαιδευτικός ο ίδιος και αργότερα ως Στέλεχος της Ελληνικής Εθνικής Μονάδας.
Και το συμπέρασμα είναι ένα.
Κανένας δεν ασχολείται με το επίπεδο των αγγλικών σου ή την προφορά σου.
Ο στόχος για όλους τους Ευρωπαίους είναι η επικοινωνία.
Αν αυτή ολοκληρωθεί και κατανοήσει ο ένας τον άλλο, τότε ο στόχος έχει επιτευχθεί.
Δεν θυμάμαι καμιά περίπτωση, ξεκινώντας από τον εαυτό μου, όπου η δυσκολία στην αξιοποίηση της γλώσσας να δημιούργησε στους συνομιλητές μου δυσθυμία ή να εισέπραξα άμεσα ή έμμεσα οποιοδήποτε είδος ειρωνείας ή αγανάκτησης.
Το αντίθετο εισέπραττα: κατανόηση και υποστήριξη.
Και σταδιακά έμαθα να κάνω το ίδιο και εγώ στους συνομιλητές μου.
Οι Ευρωπαίοι δεν μιλούν όλοι τέλεια αγγλικά.
Και, το σημαντικότερο, δεν έχουν την κουλτούρα να αξιολογούν τους συνομιλητές τους με βάση το πόσο καλά χειρίζονται μια ξένη γλώσσα.
Κατανοούν ότι βρίσκεσαι στη χώρα τους για κάποιο λόγο και επιδιώκουν να συνεννοηθούν μαζί σου, για να συνεργαστείτε και να ανταλλάξετε απόψεις.
Αυτό που μου δίδαξε αυτή η συγκυρία δεν ήταν μόνο η κουλτούρα των χωρών
που επισκεπτόμουν, αλλά κάτι ακόμα πιο σημαντικό.
Η κινητήρια δύναμή μας πρέπει να είναι η επιθυμία να κάνουμε κάτι.
Πρέπει να το ξεκινάμε και να το κάνουμε με ό,τι έχουμε εκείνη τη στιγμή.
Όσα λάθη κι αν περιλαμβάνει.
Όλοι θα εστιάσουν στο πάθος μας και όχι στα λάθη μας.
Αυτά σταδιακά θα τα διορθώσουμε με τον καλύτερο τρόπο: την πρακτική εξάσκηση στο πεδίο.